Karol Wojtyła - Jan Paweł II urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 roku. Ojciec Karola był zawodowym wojskowym, a matka - Emilia z Kaczorowskich zajmowała się domem. Starszy o czternaście lat od Karola brat Edmund uczył się w wadowickim gimnazjum, a później studiował medycynę w Krakowie. Państwo Wojtyłowie wynajmowali skromne dwupokojowe mieszkanie przy ulicy Kościelnej 7. 13 kwietnia 1929 roku zmarła matka Karola, a trzy lata po jej śmierci dom Wojtyłów spotkało następne nieszczęście. W wieku 26 lat zmarł brat Edmund, lekarz szpitala w Bielsku. Z nauką Karol nie miał żadnych trudności. W szkole powszechnej był celującym uczniem. We wrześniu 1930 roku zdał egzamin do państwowego gimnazjum śląskiego im. Marcina Wadowity. Także w gimnazjum Karol wykazywał nieprzeciętne zdolności. Z zachowanych do tej pory arkuszy ocen wynika, że przyszły papież miał w latach 1930-38 bardzo dobre oceny ze wszystkich przedmiotów, a ponadto w klasie III i IV z języka polskiego i z religii uzyskał stopnie "bardzo dobre ze szczególnym zamiłowaniem".
Prymus Wojtyła był, co nieczęsto się zdarza, powszechnie lubianym kolegą. Może dlatego, że kochał sporty: grywał w piłkę nożną (stał na bramce), jeździł na łyżwach, nartach, uwielbiał wycieczki górskie. Karol był pobożnym chłopcem. Codziennie rano przed lekcjami wstępował do kościoła, modlił się w ciągu dnia, przystępował do sakramentów świętych częściej niż inni uczniowie. 14 maja 1938 roku, po zdanej celująco, maturze, Karol Wojtyła zapisał się na wydział filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego na kierunek polonistyczny. W czasie wojny student Karol musiał zgodnie z wydanym przez okupanta "publicznym obowiązkiem pracy" znaleźć zatrudnienie. Wspólnie z kolegami pracował więc w krakowskich zakładach chemicznych "Solvay" w Borku Fałęckim. 18 lutego 1941 roku na Karola spadł kolejny cios - po krótkiej chorobie zmarł jego ojciec, najlepszy przyjaciel i opiekun. W wieku 21 lat Karol pozostał sam, bez rodziców i rodzeństwa. Okrucieństwa wojny i śmierć ojca tak pogłębiły dojrzałość i religijność Wojtyły, że zdecydował się na wstąpienie do seminarium. Kleryk Wojtyła był wybitnym studentem. 19 egzaminów zdał na celujący, 6 na bardzo dobrze. W tym czasie zadebiutował jako poeta na łamach miesięcznika ojców karmelitów bosych "Głos Karmelu" poematem "Pieśń o Bogu ukrytym", l listopada 1946 roku Karol Wojtyła został wyświęcony na księdza i wkrótce wyjechał do Rzymu na dalsze studia. W 1948 roku wrócił do Polski. Wtedy też uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy o wierze św. Jana do Krzyża. Pierwsza duszpasterska placówka księdza Karola to mała, wiejska parafia Niegowić niedaleko Bochni. 8 lipca 1948 roku został mianowany wikarym. Parafianie zapamiętali wytartą sutannę, zniszczone buty nowego księdza i jego wielką dobroć. Z Niegowici Karol Wojtyła został przeniesiony do Krakowa, do parafii św. Floriana na kleparzu. Młody wikary szybko nawiązał bliski kontakt z młodzieżą akademicką. Pozyskał ich swoją młodością, pogodnym usposobieniem, taktem. Choć jako ksiądz Karol Wojtyła pożegnał się z aktorstwem (w czasach studenckich wraz z przyjaciółmi grał w sztukach teatra¬lnych), pióra nie odłożył. W druku ukazało się coraz więcej wierszy podpisywanych pseudonimami: "Andrzej Jawień" i "Stanisław Andrzej Gruda". W latach 1945 -1950 napisał dramat o bracie Albercie wystawiany później w teatrach jako "Brat naszego Boga". Przyjaźni z młodzieżą sprzyjała praca naukowa (w 1953 ks.dr Karol Wojtyła habilitował się na podstawie rozprawy: "Ocena możliwości zbudowania etyki chrześcijańskiej przy założeniach systemu Maxa Schelera") i objął stanowisko kierownika katedry na Katolickim Uniwersycie Lubelskim. Na wykłady "wuja Karola" ,bo tak ciepło nazywali studenci profesora z Krakowa, przychodziły tłumy. A wuj Karol nie opuszczał swoich podopiecznych, służył im radą i pomocą finansową (pożyczki bezzwrotne), odwiedzał chorych w akademikach, uczestniczył w zabawach. Rzadkie wolne dni i urlopy profesor lubił, jak w latach młodości spędzać na wędrówkach górskich lub spływach kajakowych w towarzystwie kolegów naukowców lub braci studenckiej. W 1958 profesor Wojtyła spędzał jak zwykle wakacje ze studentami. W Świętej Lipce na Warmii otrzymał telegram wzywający do Krakowa... gdyż został mianowany biskupem. 28 września 1958 roku w Katedrze Wawelskiej Karol Wojtyła został konsekrowany. Nowy biskup przyjął dewizę słowa św. Ludwika Marii Grignon de Montfort: Totus Tuus (Cały Twój). Lata 1962 - 65 lata II Soboru Watykańskiego Wojtyły bardzo pracowite. Należał do osób najczęściej zabierających głos w dyskusjach. 26 czerwca 1967 roku Paweł VI mianował Karola Wojtyłę kardynałem. Karol Wojtyła został dziesiątym kardynałem na skolicy krakowskiej. Miał wówczas 47 lat. Kraków kochał swojego metropolitę a metropolita tę miłość odwzajemniał. Mimo wielu obowiązków znajdował czas na spotkania i dyskusje ze studentami. 16 października 1978 roku podszas konklawe w Rzymie kardynał Karol Wojtyła został wybrany papieżem, który przybrał sobie imię Jan Paweł II. Papież Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005r. Był Biskupem Rzymskim, Namiestnikiem Jezusa Chrystusa, Następcą Księcia Apostołów - Piotra, Najwyższym Kapłanem Kościoła Katolickiego, Patriarchą Zachodu, Prymasem Italii, Arcybiskupem i Metropolitą Rzymskiej Prowincji Kościelnej, Suwerennym Władcą Państwa Watykańskiego.